Chomik Campbella (Phodopus campbelli) to jeden z popularnych chomików karłowatych, pochodzący ze stepów i półpustyń Azji Środkowej. Mały, szybki i ciekawski, występuje w wielu umaszczeniach. Często bywa mylony z chomikiem dżungarskim, a ich krzyżowanie to jeden z najczęstszych problemów w hodowlach. Ten poradnik wyjaśnia, jak trzymać chomika Campbella zdrowo i długo.
W skrócie
| Nazwa łacińska | Phodopus campbelli |
|---|---|
| Rodzina | chomikowate (Cricetidae) |
| Długość ciała | ok. 8–10 cm, ogon bardzo krótki |
| Masa | ok. 25–45 g (w niewoli zwykle większy niż na wolności) |
| Długość życia | ok. 1,5–2,5 roku |
| Tryb życia | na wolności samotniczy; aktywny wieczorem i w nocy |
| Dieta | ziarna, zielenina, trochę białka; bez cukru |
| Ciąża | ok. 18–20 dni |
| Mioty | zwykle 4–8 młodych |
Skąd pochodzi
Chomik Campbella zamieszkuje stepy i półpustynie Mongolii, północnych Chin, Kazachstanu i Rosji (m.in. Ałtaj, Tuwa, Zabajkale). Kopie nory z kilkoma korytarzami i gniazdem wyścielonym trawą, sierścią i piórami, a w norze gromadzi zapasy. Bywa, że dzieli nory z innymi gryzoniami.
Wygląd i umaszczenia
Dziki chomik Campbella ma brązowoszary grzbiet z ciemnym paskiem od głowy po ogon, jasny brzuch i owłosione łapki. Uszy są mniejsze niż u chomika dżungarskiego, a podszerstek ciemnoszary (dżungarski ma biały). Hodowlane odmiany występują w wielu kolorach, m.in. agouti, opal, niebieskim, liliowym, białym czy satynowym, a także z sierścią typu rex – kręconą, szorstką w dotyku.
Chomik Campbella a chomik dżungarski
Oba gatunki są podobne i w niewoli mogą się krzyżować, ale to zły pomysł:
- krzyżówki są często bezpłodne,
- przy niektórych kombinacjach (samiec Campbella × samica dżungarska) młode rosną w łonie zbyt duże i mogą zginąć razem z matką,
- mieszańce mogą dziedziczyć problemy zdrowotne.
Dlatego kupuj chomiki od hodowcy, który zna pochodzenie zwierząt i nie krzyżuje gatunków.
Charakter
- Szybki, ciekawski, z czasem oswaja się i daje brać na ręce.
- Ma słaby wzrok i słabo ocenia odległość – orientuje się głównie węchem, po zapachowych śladach.
- Aktywny wieczorem i w nocy.
- Na wolności jest samotnikiem i broni terytorium.
Sam czy w parze?
W naturze chomik Campbella żyje samotnie. W niewoli zwierzęta wychowane razem od małego czasem tolerują się w parze tej samej płci, ale dorosłe, obce chomiki będą walczyć, a zgrane pary potrafią się nagle pokłócić. Najbezpieczniej trzymać dorosłego chomika pojedynczo. Jeśli trzymasz parę – obserwuj ją codziennie i miej drugą klatkę w gotowości.
Klatka lub terrarium
- Duża przestrzeń: min. ok. 80 × 40 cm podstawy, lepiej więcej. Terrarium z siatkowaną pokrywą albo duża klatka z rzadką siatką o małych odstępach i wysoką kuwetą.
- Głęboka ściółka: 15–20 cm i więcej – chomik kopie i buduje tunele.
- Kołowrotek pełny min. ok. 20 cm – za mały powoduje wyginanie kręgosłupa.
- Kilka kryjówek, najlepiej z więcej niż jednym wyjściem; siano i papier do gniazda.
- Miska z piaskiem do kąpieli (piasek dla szynszyli, nie pył).
- Bez wysokich pięter – słabo ocenia odległość i łatwo spada.
Żywienie – uwaga na cukier
Chomiki karłowate, w tym Campbella, mają skłonność do zaburzeń przemiany węglowodanów i tłuszczów i są uważane za podatne na cukrzycę. Dlatego:
- podstawą jest dobra mieszanka ziaren dla chomików karłowatych bez dodatku cukru, miodu i suszonych owoców,
- kilka razy w tygodniu zielenina i warzywa (ogórek, brokuł, sałata rzymska, natka) – w małych porcjach,
- 1–2 razy w tygodniu białko: mącznik, świerszcz, kawałek ugotowanego jajka,
- bez owoców i słodyczy, a kolby i dropsy „dla gryzoni” tylko te bez cukru,
- świeża woda zawsze.
Rozmnażanie
- Ciąża zwykle ok. 18–20 dni, w miocie najczęściej 4–8 młodych.
- Samiec potrafi pomagać przy porodzie i opiece – to rzadkość u chomików.
- Młode są odsadzane po ok. 3 tygodniach; samce dojrzewają bardzo wcześnie – rozdziel młode według płci najpóźniej około 4. tygodnia.
- Samica może zajść w ciążę zaraz po porodzie.
Zdrowie
- Cukrzyca – nadmierne picie i oddawanie moczu, chudnięcie lub otyłość, apatia.
- Otyłość – za dużo tłustych ziaren i za mało ruchu.
- Przerośnięte zęby – potrzebne twarde pożywienie i materiał do gryzienia.
- Biegunka – zbyt dużo świeżych warzyw naraz.
- Urazy po upadkach – wysokie piętra, wypadnięcie z rąk.
- Rany po walkach – w parach.
Najczęstsze błędy
- Kupno chomika niewiadomego pochodzenia (krzyżówka z dżungarskim).
- Za mała klatka z małym kołowrotkiem.
- Słodkie przysmaki i owoce.
- Łączenie dorosłych chomików.
- Płytka ściółka bez możliwości kopania.
Najczęstsze pytania
Czy chomik Campbella gryzie?
Bywa bardziej nerwowy niż inne chomiki karłowate, zwłaszcza na początku. Cierpliwe oswajanie z przysmakiem z ręki zwykle rozwiązuje problem.
Jak odróżnić go od dżungarskiego?
Campbell ma mniejsze uszy, ciemny podszerstek i zwykle bardziej „okrągły” pyszczek. Dżungarski zimą może zmieniać futro na jaśniejsze. Pewność daje rodowód od hodowcy.
Masz pytania o chomiki Campbella albo chcesz zapytać o młode z naszej hodowli? Napisz do nas.